อ่านกลอนหย่อนใจ (1)
สารบัญหลัก // กฎหมา // ลูกค้าคู่น่าเบื่อ // บั๊มพ์..มินิ สตอรี่ // ลูกค้าน่าจุดจุดจุด // เมื่อไฟไหม้ // |
อันมนุษย์ ยังกำหนด มีกฎหมาย เราทั้งหลาย ก็กำหนด มีกฎหมา บัญญัติไว้ สรรพเสร็จ เจ็ดมาตรา ฟังฉันว่า กฎหมาเป็น เช่นใดกัน มาตราหนึ่ง ถ้าฉันจ้อง และมองอยู่ ให้คุณรู้ ว่านั่นต้อง เป็นของฉัน มาตราสอง ถ้าฉันแทะ และกินมัน ถือว่านั่น เป็นของฉัน เช่นกันฮับ มาตราสาม ถ้าตาฉัน พลันเห็นก่อน นั่นแน่นอน ของฉันนา ใครอย่าจับ มาตราสี่ ถ้าฉันฟัด ไล่กัดงับ ก็ต้องนับ เป็นของฉัน นั่นจริงเจียว มาตราห้า ถ้าฉันแอบ แลบเลียลิ้น ถึงไม่กิน ก็ของฉัน วานอย่าเบี้ยว มาตราหก คุณเผลอไว้ ไปแป๊บเดียว ฉันคาบเคี้ยว ก็เพราะนั่น ของฉันไง มาตราเจ็ด สุดท้าย ในกฎหมา ระบุว่า ฉันถ่าย ที่ตรงไหน ตามกฎเรา ฮ้งฮ้ง จงเข้าใจ อึนั้นไซร้ สิต้อง เป็นของคุณ !! สารบัญหลัก // กฎหมา // ลูกค้าคู่น่าเบื่อ // บั๊มพ์..มินิ สตอรี่ // ลูกค้าน่าจุดจุดจุด // เมื่อไฟไหม้ // นิทานสอนใจสมัยสองพัน // นิทานหมาๆ ขอโทษพี่ ที่นั่ง ว่างป่าวฮะ เออ...ว่างว่ะ นั่งได้ ไม่ต้องหวั่น นั่งลงดิ แล้วมาดื่ม ลืมทุกข์กัน เมาช่างมัน ถึงจะเมา ก็เมาดี นี่...ไอ้น้อง อยากรู้ บ้านอยู่หนาย อ๋อ..พี่ชาย บ้านผมอยู่ หมู่ที่สี่ เฮ้ย...เหมือนกัน ที่พี่อยู่ ก็หมู่นี้ เออ..อีกที น้องอยู่หน ตำบลใด บ้านผมอยู่ ตำบล หมาไม่แดก ไอ๊ย่า..แปลก พี่ก็อยู่ แดกหมาไม่ เอิ้ก...ขอโทษ หมาไม่แดก แปลกเหลือใจ มันยังงี้ ได้ยังไง อัศจรรย์ หรือไม่ใคร ก็ใคร เข้าใจผิด แกลองคิด ให้เข้าใจ ถูกไหมนั่น ใครจำถูก ใครจำผิด คิดดูกัน ม่ายช่ายฉัน มันต้องแก พูดปนเป เอายังงี้ ฟังขาน เลขบ้านพี่ เก้าร้อยสี่ ทับห้า อย่าสนเท่ห์ อ้าว....ผมก็ เก้าร้อยสี่ มิโมเม ทับห้าด้วย นะเพ่ ว่ายังไง บ๊ะ..ทำไม เป็นไปได้ ถึงยังงั้น มันเหมือนกัน เด๊ะทุกสิ่ง ยิ่งบ้าใหญ่ คนขายเหล้า ยืนสั่นหัว ปวดหัวใจ "โอ๊ย...แฝดเอ๋ย เมาทีไร งี้ทุกที ..!!" สารบัญหลัก // กฎหมา // ลูกค้าคู่น่าเบื่อ // บั๊มพ์..มินิ สตอรี่ // ลูกค้าน่าจุดจุดจุด // เมื่อไฟไหม้ // นิทานสอนใจสมัยสองพัน // นิทานหมาๆ คุณแม่ฮับ วันนี้ ครูตีบั๊มพ์ เอ๊ะ...ลูกทำ อะไร ไปล่ะ...หือ คุณครูว่า ใครตอบได้ ไว..ยกมือ บั๊มพ์เร็วปื๋อ ตอบได้ ไมครูตี ก็แย่สิ ลูกรู้รอบ ตอบถูกต้อง ใยครูจ้อง หาเรื่อง เคืองนะนี่ นอกจากลูก มีเพื่อนไหม ใครโดนดี มะไม่มี เพื่อนไม่ตอบ สักกะคน โห...เก่งแท้... บอกแม่ซี ที่ครูถาม จะฟังความ ครูทำไม ไร้เหตุผล จ้า....แม่จ๋า ครูว่า...เนี่ย เด็กหน้ามน ใครเป็นคน...เอากาวทา ม้านั่งครู...!! สารบัญหลัก // กฎหมา // ลูกค้าคู่น่าเบื่อ // บั๊มพ์..มินิ สตอรี่ // ลูกค้าน่าจุดจุดจุด // เมื่อไฟไหม้ // นิทานสอนใจสมัยสองพัน // นิทานหมาๆ เปาบุ้นจิ้น กล่องใหญ่ ไวไวหน่อย ได้ครับ..คอย แป๊บเดียว เดี๋ยวหยิบให้ นี่ครับพี่ รับรอง ต้องถูกใจ ซักฟอกไว เด็ดขาด สะอาดตา ราคาเล่า เท่าไหร่ จะได้จ่าย โอ๊ย...พี่ชาย ถูกเหลือที่ สี่สิบห้า เอ...นั่นล่ะ ยี่ห้อไร ดูใหม่นา นั่นเป็นบรีส เอ็กซตร้า มาวันนี้ อยากรู้ว่า ราคาเล่า กล่องเท่าไหร่ ถ้ากล่องใหญ่ ก็เท่า เปาครับพี่ สี่สิบห้า เท่ากันเพะ เป๊ะพอดี ถ้างั้น..นี่ รับเอา เปาคืนไป เปลี่ยนเป็นบรีส เอ็กซ์ตร้า ดีกว่านิ อ๋อ..ได้สิ นี่ครับของ บรีสกล่องใหญ่ ขอบคุณนะ ไปละน้อง ต้องรีบไป เอ๊ะ....พี่ยัง ไม่ได้ จ่ายตังค์เลย อะไรนะ ค่าไร ที่ไหนเล่า ก็ค่าเปา ครับพี่ชาย ใช่ไหมเอ่ย เปาอะไร ที่ไหน ดูได้เลย ดูซิเว้ย นี่บรีสนา อย่าโมเม อ้าว...ถ้างั้น พี่จ่ายค่า บรีสมาก่อน แน่ะชักวอน ค่าบรีสไหน อย่าไฉเฉ ก็พี่เอา เปาแลกไง ใยเกเร นั่น...รถเมล์ มาอย่างไว ไปละน้อง...!! สารบัญหลัก // กฎหมา // ลูกค้าคู่น่าเบื่อ // บั๊มพ์..มินิ สตอรี่ // ลูกค้าน่าจุดจุดจุด // เมื่อไฟไหม้ // นิทานสอนใจสมัยสองพัน // นิทานหมาๆ ดึกสงัด ในวัน อันสงบ คืนที่พบ เภทภัย ไม่คาดฝัน อัคคีภัย ไหม้โหม อย่างโรมรัน เปลวและควัน คึกบ้า อย่างน่ากลัว รถดับเพลิง ใกล้ไกล ไม่รอช้า เปิดหวอมา ซิ่งสะบั้น อกสั่นทั่ว ไฟแดงฉาน บ้านใกล้ ใจสั่นรัว อึงอลทั่ว ชุลมุน พัลวัน แต่ทว่า รถทุกคัน ที่พลันถึง กลับต้องอึ้ง สู้ห่างห่าง อย่างใจสั่น ไฟแรงจัด สุดทนไหว จะใกล้มัน คนทุกคัน มองตา ทอดอาลัย ในฉับพลัน ทันที มีเสียงหวอ คันหนึ่งห้อ ด่วนจี๋ เหมือนพลีให้ ไปหยุดชิด ติดบ้าน ไม่หวั่นไฟ ฉีดน้ำใส่ เหมือนปืนรัว ไม่กลัวร้อน เพียงพักใหญ่ ไฟนรก ก็ปลกเปลี้ย เหลือลามเลีย นิดหน่อย ก็ค่อยถอน ทั้งทีมถอย รถออกมา จะลาจร ราษฎร ฮือฮา มาชื่นชม ตบมือให้ เสียงสนั่น ปานคอนเสิร์ต เจริญเถิด ท่านผู้กล้า สง่าสม ท่านสู้ไฟ ใจกล้า น่านิยม พวกกระผม และดิฉัน ตันอุรา แล้วบิ๊กหนึ่ง ดูดี มียศศักดิ์ เดินมาทัก พนักงาน กันทั่วหน้า มาหยุดที่ ทีมนักบู๊ สู้ยิบตา "ผมผู้ว่าฯ ยกนิ้วให้ ด้วยใจจริง มีอะไร อยากได้ ให้บอกนะ แล้วผมจะ จัดการให้ ได้ทุกสิ่ง คุณสู้ไฟ สุดใจกล้า หาทอดทิ้ง นะ...อย่านิ่ง ประสงค์ใด ให้บอกมา ทีมสู้ไฟ ชายตาแล แต่เงียบเฉย ไม่เอื้อนเอ่ย พากัน หันมองหน้า พักหนึ่งมี เสียงกระแอม แย้มวาจา "เอ้อ...ผู้ว่าฯ ขอรถที่ เบรกดีครับ .!!" สารบัญหลัก // กฎหมา // ลูกค้าคู่น่าเบื่อ // บั๊มพ์..มินิ สตอรี่ // ลูกค้าน่าจุดจุดจุด // เมื่อไฟไหม้ // นิทานสอนใจสมัยสองพัน // นิทานหมาๆ กาลครั้งหนึ่งนานเหลือใจใคร่ขอเล่า สมัยยุคไดโนเสาร์เก่าเหลือหลาย อวัยวะทะเลาะกันลั่นร่างกาย เมื่อต่างหมายเลือกหัวหน้าว่าเอาใคร หัวก็เอ่ยเปรยขึ้นมาว่าข้านี่ สมองดีรับรองว่าข้านำได้ ไม่เลือกข้าเป็นหัวหน้าจะเลือกใคร แต่ทันใดแขนยกขัดขึ้นคัดค้าน เฮ้พวกเราคิดดูให้รู้ทั่ว จะเลือกหัวหรือเลือกแขนกันล่ะท่าน คิดดูนะแขนใช่ไหมใช้ทำงาน เราว่าท่านต้องเลือกแขนจึงจะคุ้ม ไม่ทันไรได้ยินเสียงตะโกนร้อง ขาทั้งสองร้องว่าข้าล่ะกลุ้ม สูทั้งหลายที่ตั้งหน้ามาประชุม ก็ข้าคุมมากันทั้งนั้นเลย ปากหัวเราะเสียงลั่นสั่นศีรษะ ข้าสิวะเป็นหัวหน้าใครอย่าเอ่ย ข้าพูดได้กินได้ใครเสบย คิดสิเว้ยไม่เลือกปากอยากเลือกใคร เงียบกันไปอึดใจหนึ่งจึงยินเสียง เป็นสำเนียงมาจากปลายไส้ใหญ่ เสียงบ่นจากทวารหนักทักมาไกล เฮ้ เพื่อนใยไม่เลือกข้าเป็นผู้นำ หัวแขนขาปากหัวร่อจนงอดิ้น แล้วด่าสิ้นชี้หน้าว่าชั้นต่ำ ไอ้กระจอก..หลีกไป..ไอ้ระยำ ริจะทำ เป็นหัวหน้า บ้าจริงจริง ทวารหนัก ผลุนผลันไป ไม่เอ่ยปาก พอร่างอยาก จะถ่าย มันทำนิ่ง หนึ่งวันล่วง สองวันเลย มันไม่ติง สี่วันยิ่ง ไม่ยอมถ่าย กายชักรวน ปากเงียบกริบ แขนขา พากันอึ้ง หัวก็ตึง ตีบตัน มันปั่นป่วน มองหน้ากัน สี่ฝ่าย ว่าไม่ควร ไปท้าชวน ปะทะ กับทวาร ห้าหกวัน พ้นไป กายยิ่งทรุด ในที่สุด ยอมแพ้ ทั้งสี่ท่าน โหวตให้ทวารหนักเป็นประธาน แล้วทวารยอมให้กายถ่ายทันที อวัยวะทุกส่วนเริ่มมีสุข เคยสนุกก็สนานกันเต็มที่ มองคติจากนิทานที่อ่านนี้ จะย่ำยีศักดิ์ศรีใครให้ระวัง....!! สารบัญหลัก // กฎหมา // ลูกค้าคู่น่าเบื่อ // บั๊มพ์..มินิ สตอรี่ // ลูกค้าน่าจุดจุดจุด // เมื่อไฟไหม้ // นิทานสอนใจสมัยสองพัน // นิทานหมาๆ หมาตัวหนึ่ง ซึ่งอาศัย ในตลาด คิดบังอาจ ลักเนื้อแล่ ของแม่ค้า เลยโดนกวด หวดตี วิ่งหนีมา หลบโทษา ไปนั่งบ่น ใต้ต้นไม้ ท่านรุกข- เทวดา ช่วยข้าด้วย เกิดมาซวย โดนรังแก แย่..ไม่ไหว อยากเป็นคน อย่างเขามั่ง ทำยังไง ช่วยเสกให้ ร่างหมาพ้น เป็นคนที เทวดา อยู่ต้นไม้ ได้ฟังว่า หัวเราะฮ่า บอก..สบาย ไม่ยากนี่ ว่าแล้วก็ เสกให้ ไม่รอรี เป่าสามที เพี้ยงเพี้ยงเพี้ยง เสียงกังวาน พอสิ้นเสียง เพี้ยงสาม เห็นความทึ่ง มีหนุ่มหนึ่ง ยืนทำตา น่าสงสาร ท่านเทพา พูดเปรย เอ่ยสั่งการ ข้าขนาน นามเจ้าว่า นายหมา นะ นายหมายืน งงงงอยู่ ไม่รู้ว่า จะมุ่งหน้า ไปไหน ไม่ได้กะ คิดไม่ออก บอกไม่ได้ ทำไงวะ เอางี้ว่ะ ไปตลาด อาจขโมย เดินกลางแดด แผดเปรี้ยง เที่ยงที่ร้อน จนเหนื่อยอ่อน เพลียกระหาย อ่อนระโหย เหงื่อโทรมกาย จนนายหมา ตั้งท่าโวย ร้องโอดโอย บ่นถึง เทวดา เทวดา โดดลงมา จากต้นไม้ มีอะไร เล่าเออ มิสเตอร์หมา ผมว่าแน่ แต่ยังแพ้ สุริยา งั้นขอว่า เป็นตะวัน แล้วกันครับ เทวดา พยักหน้า หงึกหงึกหงึก โอมมะลึก กึ๊กกึ๋ย ฉับฉับฉับ สิ้นเสียงเสก กายา นายหมาลับ ร่างหายวับ เป็นตะวัน อยู่ชั้นฟ้า ตะวันหมา กระหยิ่ม และยิ้มย่อง ตะโกนก้อง ใครวะ จะใหญ่กว่า ครั้นบ่ายสี่ มีเมฆฝน บนนภา บังอาจมา บังแสง แห่งอาทิตย์ ตะวันหมา พยายาม เปล่งแสงจ้า แต่เมฆา บังบด เลยหมดสิทธิ์ ทำยังไง ก็ไร้ผล จนหมดฤทธิ์ แสนหงุดหงิด บอกเทวา ว่าเบื่อแล้ว เทวดา เอ็ดว่า เจ้าบ้านี่ เป็นสุรีย์ เดี๋ยวเดียว ก็เหี่ยวแห้ว แกอยากเป็น อะไรหือ หมาหรือแมว ข้าอยากแจว หนีเจ้า จุกจิกจัง ผมสัญญา ต่อไปนี้ ไม่ขี้บ่น ขอเปลี่ยนเป็น เมฆฝน ที่ผมหวัง มั่นใจว่า เมฆี มีพลัง ก็มันบัง อาทิตย์ เสียมิดเลย เทวดา หน้างอ แต่ก็รับ โอมมะลุบกุ๊บกั๊บ..ตะวันเหวย ขอจงเป็น เมฆฝน บนฟ้าเอย แล้วอย่าเฉย งานด่วน ควรรู้ทำ เมื่อตะวัน โดนเสก เป็นเมฆฝน ดีใจล้น จะเริ่มตก อุทกฉ่ำ บังเอิญลม พัดแรง แกล้งเมฆดำ เมฆคะมำ ลอยปลิว ลิ่วตามลม หงุดหงิดนัก เมฆหมา ด่าลมลั่น กวนเทวัญ ไม่สิ้นสุด อยากสุขสม ไม่เอาแล้ว เมฆอ่อนแอ แพ้สายลม ขอกระผม เป็นลม สมใจดี เมื่อเทพเสก เป็นลม สมใจนึก ลมหมาคึก คะนองจัด พัดเต็มที่ พัดบ้านคน พัดต้นไม้ ในธานี จนมาที่ เวิ้งว้าง กลางทุ่งนา มีจอมปลวก ไม่ใหญ่ ไม่โตนัก ลมหมาผลัก จะให้ปลิว ลิ่วเหมือนว่า เอ๊ะใยไม่ ไหวติง แปลกจริงนา มันกล้าท้า ลมอย่างเรา ไม่เข้าใจ เทวดา...เทวดา....ช่วยข้าที แพ้หนนี้ เสียหน้า เขาว่าได้ เสกให้เป็น จอมปลวก เร็วไวไว จะได้ใหญ่ กว่าใคร ในโลกา เทวดา เป่ามนต์ บนยอดไม้ ในทันใด จอมปลวกหนึ่ง ซึ่งเหมือนหมา ตั้งอยู่ริม ต้นไม้ ท้ายทุ่งนา จอมปลวกซ่า คิดว่านี่ ที่อยากเป็น บังเอิญหมู มาจากไหน ก็ไม่รู้ มันจู่จู่ เอาปากจวก จอมปลวกเล่น จอมปลวกดิ้น ดินกระจาย หลายกระเด็น โกรธแทบเต้น แต่ก็ต้อง มองอย่างเดียว เทวด๊า....แง้แง้...เทวดา ช่วยหน่อยจ้า เห็นปากหมู หนูหวาดเสียว มันขุดแคะ แกะคุ้ย ลุยเละเทียว จอมปลวกเปลี่ยว ขอเป็น เช่นสุกร ฮ่ะ..ฮ่ะ...เจ้า จอมปลวกแก แน่ใจนะ คราวนี้จะ จริงใจ ไม่ปลิ้นปล้อน ครับผมขอ..เป็นหมูแท้ ดีแน่นอน จะไม่ย้อน เป็นอื่น ขอยืนยัน โอมมะลุ กุ๊ก๊ะ นะเจ้ากร้วก เจ้าจอมปลวก จงเป็น เช่นหมูหัน เอ๊ย...หมูจริง นับแต่นี้ ชั่วชีวัน แล้วเทวัญก็ เสกเพี้ยง เพียงพริบตา มีหมูหนึ่ง อ้วนใหญ่ เดินไปทั่ว คิดว่าตัว ใหญ่ล้น จนคับหล้า กินอาหาร สุขเกษม เปรมกายา ใครไม่กล้า หน้าไหนหนอ จะตอแย แต่บังเอิญ หมาเดินมา ทำท่าเห่า สุกรเจ้า ตกใจ ไม่ไหวแน่ กระโดดผึง ถอยหลัง ระวังแจ ร้องแง้แง้ ท่านรุกข- เทวดา เทวดา ปากป้อง ร้องถามดู ตกลงสู ให้เสกเป็น เช่นใดหวา "ครับคราวนี้ ดีสุด กว่าทุกครา ขอเป็นหมา...ตัวเก่าครับ ฮ้งฮ้งฮ้ง...!!" สารบัญหลัก // กฎหมา // ลูกค้าคู่น่าเบื่อ // บั๊มพ์..มินิ สตอรี่ // ลูกค้าน่าจุดจุดจุด // เมื่อไฟไหม้ // นิทานสอนใจสมัยสองพัน // นิทานหมาๆ จ้อนเด็กน้อย นอนข้างเตียง เคียงหลวงปู่ เอาเสื่อปู นอนพื้นได้ ไม่ถือสา ปรนนิบัติ พัดวี หลายปีมา สังเกตว่า หลวงปู่ รู้ดีจัง คิดอยากถาม ที่สงสัย ให้กระจ่าง หลวงปู่ว่าง น้อยมาก ยากจะหวัง แต่ก็หา โอกาสหนอ ขอสักครั้ง จะได้ฟัง ปู่ชี้แจง จนแจ้งใจ คืนหนึ่งจ้อน ไม่พลาด โอกาสทอง ปู่เข้าห้อง เอนตัวนอน ถอนใจใหญ่ จ้อนนอนข้าง ถามพลัน ในทันใด หลวงปู่ครับ น้ำฝนไหล ไปไหนครับ? ปู่บอกไหล ไปห้วยหนอง คลองสิวะ เข้าใจนะ เอาละ ข้าจะหลับ จ้อนพอใจ หายสงสัย เงียบไปปั๊บ ประเดี๋ยวกลับ อยากถาม ความใหม่มา หลวงปู่ครับ หลวงปู่ อยากรู้เพิ่ม หลวงปู่เคลิ้ม สะดุ้งตื่น อะไรหวา น้ำห้วยไหล ไปแห่งใด ใคร่รู้นา ง่ายแหละว้า...มันก็ไหล ไปทะเล เข้าใจนะ เจ้าจ้อน จะนอนต่อ จ้อนร้องอ๋อ เข้าใจ หายสนเท่ห์ เงียบไปได้ อึดใจเดียว เดี๋ยวร้องเฮ้ น้ำทะเล มันไหล ไปไหนน้อ สะกิดถาม หลวงปู่ ผู้จะหลับ หลวงปู่ครับ บอกอีกหน่อย ค่อยนอนต่อ น้ำทะเล ไหลไปไหน ใคร่รู้นอ? เอ๊ะ..มันก้อ... ไปมหา- สมุทรซิ ปู่พลิกตัว ไปอีกทาง อย่างรำคาญ จ้อนเงียบนาน คิดย้อน นอนตรองตริ สักครู่ร้อง หลวงปู่ครับ หลับยังนิ หลวงปู่เอ่ย ว่ามาสิ มีอะไร จ้อนอยากรู้ ว่าน้ำใน มหาสมุทร มันไหลมุด ซึมลง ไปตรงไหน หลวงปู่ตอบ อย่างอิดหนา ระอาใจ มันก็ไหล ไปหินผา ใต้บาดาล หมดเวลา อย่าถามนะ คนจะหลับ จ้อนร้องครับ เข้าใจ ไม่กวนท่าน หลวงปู่เงียบ อึดใจ ได้ไม่นาน ก็ต้องพาล โมโหตื่น ขึ้นลืมตา สะกิดเรียก ทำไม วะไอ้จ้อน คนจะนอน ไม่เข้าใจ หรือไงหา เอ้า...คำถาม สุดท้าย ให้ถามมา จ้อนยิ้มร่า หลวงปู่ไซร้ แสนใจดี หลวงปู่ครับ น้ำบาดาล มันไปไหน? ฮึ...มันไป เวทีมวย แน่ล่ะซี่ เวทีมวย.. เอ๊ะ...หลวงปู่ งงอยู่ดี เอ๊อ..ก็มี....มึงกับกู ต่อยกันโว้ย...!! สารบัญหลัก // กฎหมา // ลูกค้าคู่น่าเบื่อ // บั๊มพ์..มินิ สตอรี่ // ลูกค้าน่าจุดจุดจุด // เมื่อไฟไหม้ // นิทานสอนใจสมัยสองพัน // นิทานหมาๆ คุณหมอครับ ช่วยหน่อยนะ ท่าจะแย่ ยังไม่แก่ แต่ทำไม อัลไซเมอร์ จำอะไร ไม่ค่อยนาน มันเบลอเบลอ บางทีเผลอ แป๊บเดียว เดี๋ยวลืมไป อย่าเครียดครับ...ฟังหมอ.... ขอถามนิด ดูว่าผิด- ปกติ มากแค่ไหน คุณจำสิ่ง ต่างต่างนาน สักปานใด บอกได้ไหม เพื่อขจัด ปัดโรคา โอ๊ย..เต็มที่ นาทีเดียว เดี๋ยวลืมละ แล้วผมจะ ทำไงหนอ คุณหมอจ๋า อ๋อ...ถ้างั้น ล้วงกระเป๋า ก้าวออกมา จ่ายล่วงหน้า ห้าร้อย แล้วค่อยคุย..!!! สารบัญหลัก // กฎหมา // ลูกค้าคู่น่าเบื่อ // บั๊มพ์..มินิ สตอรี่ // ลูกค้าน่าจุดจุดจุด // เมื่อไฟไหม้ // นิทานสอนใจสมัยสองพัน // นิทานหมาๆ คุณลุงถึก อึดอัด ขัดใจนัก ครุ่นคิดหนัก กลุ้มใจ ไปหาหมอ ถึงคลีนิก ก่อนใคร ไปนั่งรอ ตั้งนานหนอ หมอจึงมา น่าเบื่อแท้ หวัดดีลุง เป็นไร เล่าให้ครบ?? อ๋อ..ระบบ ถ่ายขับ สิครับแย่ อือม์...ลุงเยี่ยว ได้ตามควร หรือปรวนแปร?? เยี่ยวได้แน่ ทุกเช้า หกโมงตรง เรื่องถ่ายล่ะ ลุงมี ปัญหาไหม ไม่ครับ..ไม่ ถ่ายเจ็ดโมง ดังประสงค์ เอ๊ะ...งั้นลุง มีอะไร ให้พะวง?? หมอล่ะงง ไม่เห็น ลุงเป็นไร... เป็นสิหมอ มันมี ที่อึดอัด เอ้า...ชัดชัด ปัญหามี ที่ตรงไหน?? โธ่..โถ...หมอ ขอเน้น มันเหม็นไง ก็ลุงไซร้ ลืมตาตื่น ตอนแปดโมง...!! |
สารบัญหลัก // กฎหมา // ลูกค้าคู่น่าเบื่อ // บั๊มพ์..มินิ สตอรี่ // ลูกค้าน่าจุดจุดจุด // เมื่อไฟไหม้
นิทานสอนใจสมัยสองพัน // นิทานหมาๆ // จ้อน VS หลวงปู่ // คุณหมอช่วยด้วย // ช่วยลุงถึกที...คุณหมอ