ผมคงจะเป็นคนค่อนข้างล้าสมัย เพราะชอบฟังวิทยุมากกว่าดูโทรทัศน์  รายการโทรทัศน์ที่พิธีกรชอบพูด
“อ้าฮะ”  หรือ “อะฮ้า” บ่อยๆเกินจำเป็น ผมทำใจฟังไม่ค่อยจะได้   ทั้งๆที่ผมก็สอนภาษาอังกฤษอยู่แท้ๆ  ก็บอก
ไม่ถูกเหมือนกันครับ  ว่าทำไม

            แต่พอลูกชายสองคนไปนิวซีแลนด์สามสัปดาห์กลับมา ก็ “อะฮ้า” กับพ่อ  อีกคนไปอังกฤษสามสัปดาห์
กลับมาก็ “อะฮ้า” กับแม่ อีกเหมือนกัน เรื่องของเรื่องก็เลยตามเลย 

ท่านที่รักครับ  อยากคุยสักหน่อยว่าสมัยผมเรียนภาษาอังกฤษชั้นประถมปลายจนถึงระดับมหาวิทยาลัย
จำได้ว่า  ในบรรดาคำทั้งแปดชนิด อันได้แก่ Noun (คำนาม)  Pronoun (คำสรรพนาม)  Verb (คำกริยา) Adjective
(คำคุณศัพท์)  Adverb (คำกริยาวิเศษณ์)  Preposition (คำบุพบท)  Conjunction (คำสันธาน) และ Interjection
(คำอุทาน)  นั้น   คำประเภทสุดท้าย คือ คำอุทาน (Interjections) เช่น “อ้าฮะ” (Aha) อย่างที่ว่าเมื่อกี้น่ะช่างเป็นคำ
ที่ได้เรียนและฝึกฝนน้อยเหลือเกิน  ถึงได้ใส่หัวเรื่องว่า “คำอาภัพ” ไงล่ะครับท่าน

            คำพวกนี้คุณครูจะเอามาออกข้อสอบน้อยมากในสมัยนั้น  ถึงสมัยนี้ก็ออกน้อยพอๆกัน  แต่ในชีวิตจริง
เรากลับมักได้ยินอยู่บ่อยๆในการสนทนาพาทีปกติกับฝรั่งเจ้าของภาษา มันเป็นคำอันแสดงความรู้สึก  อารมณ์ และ
สีสันบรรยากาศในการพูดและสนทนา

            เราจะเรียกคำชนิดนี้ว่า Exclamations  ก็ได้

            Interjections บางคำนั้นจะแปลให้ตรงกับคำอุทานไทยได้ยากที่จะให้เป๊ะๆเลย  ยิ่งจะร้ายขึ้นไปอีกถ้าแปล
เป็นไทยแล้ว  ยังมีกลิ่นนมเนย

นานมาแล้ว  ผมดูหนังฝรั่งเสียง (Sound tracks)ในฟิล์มเรื่องหนึ่ง   ฉากหนึ่งผู้ร้ายกำลังจะรังแกนางเอก 
นางเอกร้องเสียงหลง “No..No..”  ผมได้ยินคนพากย์ๆว่า “ไม่…ไม่…” ผมฟังแล้วแทบอยากลุกออกจากโรงเสียแล้ว
ถ้าไม่สงสารนางเอกว่าจะเป็นตายร้ายดียังไง  ก็มันทะแม่งๆๆน่ะครับ

ครั้นจะโทษคนพากย์ก็คงไม่ถูกต้องนัก  ต้องโทษคนแปลบทพากย์หนังถึงจะถูก  แปลออกมายังมีกลิ่น
นมเนยเต็มกลืน

ประโยค “No…No...” ที่ว่าเมื่อกี้นี้  น่าจะแปลว่า “อย่า…..อย่า….” หรือไม่ก็ “อย่านะ….อย่าทำอะไรฉันนะ” 
ทำนองนี้  ท่านว่าดีกว่าไหมล่ะ

            คำอุทาน หรือ Interjections ในภาษาอังกฤษนั้น  หลายคำคนไทยใช้กันติดปาก  หลายคำก็รู้จักดี  แต่บางคำ
ก็อาจจะนานทีจะได้พบได้เห็น   อย่างไรก็ตาม  คำพวกนี้ถ้าเราพูดเราไม่เห็นเครื่องหมายใดๆ  (ได้ยินแต่เสียงสูงต่ำ) 
แต่เมื่อเราเขียนล่ะก็โดยทั่วไปเราจะต้องใสเครื่องหมายอัศเจรีย์ หรือเครื่องหมายตกใจปิดท้ายด้วยนะ  

            Ouch                เอ๊าช                 โอ๊ย  (ร้องด้วยความเจ็บ)

            Here                 เฮียร์                 เฮ้, นี่แน่ะ

            Hi                    ไฮ้                    สวัสดี

            Hey                  เฮ้                     เฮ้ (เรียกร้องความสนใจ)  

            Ho                   โฮ                    (ประหลาดใจ, เรียกร้องความสนใจ)

            H’m                 ฮึม                   อือม์

            Humph            ฮั้มฟ์                 (ลังเลใจ, ไม่แน่ใจ, ไม่พอใจ ฯลฯ  เม้มริมฝีปากด้วย)

            Hello                ฮัลโหล             สวัสดี   (อาจสะกด Hallo หรือ Hullo)

            Adieu               อะดู, อะดิยู      ลาก่อน, บ๊ายบาย

            Ahoy               อะฮอย             คำทักทายของชาวเรือ

            Alleluia            อัลเลลู้ย่ะ         ร้องสรรเสริญหรือขอบคุณพระเจ้า (Halleluja  ก็ความหมายเดียวกัน)

            Bah                  บา                    ว้า (ไม่ค่อยดีนักหรือไม่ค่อยพอใจนัก)

            Boo(s)             บู                     (แสดงความไม่เห็นด้วย)

            Boohoo           บูฮู่                   (ทำเสียงเหมือนเด็กร้องไห้)

            Eureka             ยูรีเค่อะ            ไชโย….(สำเร็จแล้ว,  ทำได้แล้ว)

            Er                    เอร์..                 เอ…  (ลังเลใจ)

            God                 ก๊อด                 โอ้พระเจ้า (แปลกใจ, กลัว ฯลฯ)

            Terrific            เทริฟฟิก          เยี่ยม, วิเศษเลย

            Bravo              บราโว             ไชโย้

            Heigh-ho         เฮโฮ                 เฮ้อ…. (แสดงความโล่งใจ)

            Bingo              บิงโก               เฮ้..สำเร็จแล้ว,  ชนะแล้ว…. ฯลฯ

            Cheers             เชียร์ส              เอ้า….ยกแก้ว (ดื่มเหล้า, เบียร์ ฯลฯ)

            Cheerio            เชียริโอ            ลาก่อน

            Help                 เฮ้ลพ์                ช่วยด้วย…

            Hell                  เฮล                  บ้าที่สุด, ซวยชะมัด

            Good               กู้ด                   ฉันเห็นด้วย.., ดีใจจัง

            Sh                    เช่อะ                จุ๊ๆ…เงียบๆหน่อย, จุ๊ๆ..เบาๆหน่อย

            Shh                  เช่อะ                จุ๊ๆ…เงียบๆหน่อย, จุ๊ๆ..เบาๆหน่อย

            Ssh                  เช่อะ                จุ๊ๆ…เงียบๆหน่อย, จุ๊ๆ..เบาๆหน่อย

            Whoa               โว, โฮ              หยุด,  หยุดก่อน, หยุดเดี๋ยว, เดี๋ยวก่อน

            Well                 เวล                  1. เยี่ยมเลย, ยอดเลย, ดีจัง,    2. เอ้อ…,  อ้อ…..

            Gee                  จี                      (แสดงความประหลาดใจ)

                        Alas                 อลาส               อนิจจา…

                        Peekaboo         พีกะบู              จ๊ะเอ๋……  (กับเด็กๆ)

                        Atishoo            เออะทิชชู่         ฮัดเช้ย     (หรือ Atchoo =  อัทชู่  ก็ ฮัดเช้ย เหมือนกัน)

                        Shun                ชั่น                   ตรง..!!

                        Attention          เออะเท็นชั่น     แถว..ตรง..!!

            Whoopee         วู้ปี่                   (แสดงความยินดีปรีดา)

            Gosh                กอช                 (แปลกใจ)

                        Good-bye        กุดบาย             ลาก่อน, สวัสดี (ลา)

                        Bye                  บาย                  ลาก่อน, สวัสดี (ลา)

                        Bye-bye           บ๊ายบาย           ลาก่อน, สวัสดี (ลา)

                        Bye now          บายนาว           ลาก่อน, สวัสดี (ลา)

                        Hurrah             ฮูรา                  เอ้า…..เฮ้  (เสียงร้องด้วยความพึงใจ)

                        (หรือใช้ว่า  Hurray  = ฮูเร  หรือ Hooray  ก็ ฮูเร  เช่นเดียวกัน)

            คำอุทานฝรั่งก็เหมือนคำอุทานไทยหรือชาติไหนๆทุกชาติในโลกในบางแง่บางมุม คือ บางทีก็อุทานหยาบๆ 
ซึ่งในที่นี้เห็นท่าจะนำมาเสนอมากๆไม่ไหว เพราะมิใช่ภาษาที่สวยงามควรแก่การนำมาพูดในวงสนทนาทั่วไป…..

ในหนังมีเยอะเลยครับ  อย่างเบาๆ เช่น    Son of a bitch!         =    ไอ้ลูกหมา…..!!!

พูดถึงเรื่องนี้ มีโจ๊กฝรั่งเรื่องหนึ่งเล่าว่า   ชายคนหนึ่งขับรถไปตามถนนขรุขระเป็นหลุมบ่อมีน้ำขังเป็นที่ๆ  
บังเอิญล้อรถทับน้ำกระเซ็นสาดโดนคนที่เดินอยู่ริมถนนจนเปียกปอน   เขาหันมองแว่บหนึ่งแล้วก็ขับเลยไป…
เพื่อนที่นั่งไปด้วยพูดขึ้นว่า 

“เฮ้…..ไอ้หมอที่เดินข้างถนนนั่น  มาจากฟลอริดาว่ะ”

คนขับขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

“แกรู้ได้ไงเพื่อน…..!!!??”

“อ้าว…ก็ตอนที่แกทับน้ำกระเด็นใส่น่ะ  ได้ยินเจ้านั่นร้องว่า “พระอาทิตย์และชายหาด” ว่ะ”

ท่านผู้อ่านครับ   พระอาทิตย์และชายหาด  ที่เจ้าเพื่อนคนขับว่านั่นน่ะ เขียนเป็นภาษาอังกฤษก็คือ 
sun and a beach  แต่แท้จริงแล้วไม่ใช่

มันคือคำด่าจากคนเดินริมถนนที่โมโหเพราะโดนน้ำกระเด็นใส่ว่า “ไอ้ลูกหมา…”

คำว่า Son of a bitch พอคนพูดเร็วๆก็อาจดูคล้ายกับ “ดวงอาทิตย์และชายหาด” ไปเสียได้

            คำอุทานจึงมิใช่คำๆเดียวเสมอไป  แต่ในชีวิตประจำวันอาจเป็นวลีก็ได้

            Here you are!               นี่แน่ะ,  นี่ไง, อ้าว…มานี่แล้ว

            There you are!             นี่แน่ะ,  ว่าแล้ว….

Oh God!                      โอ้พระเจ้า (แปลกใจ, กลัว ฯลฯ)

My God!                      โอ้พระเจ้า (แปลกใจ, กลัว ฯลฯ)

Good God!                  โอ้พระเจ้า (แปลกใจ, กลัว ฯลฯ)

Thank God!                 ขอบคุณพระเจ้า (เช่น เมื่อเรื่องร้ายๆผ่านไปด้วยดี)

            Look here!                   ฟังนะ, ดูนี่นะ (เตือน)

            See here!                     ฟังนะ, ดูนี่นะ  (เตือน)            

            Here goes!                   เอาเล้ย…., ลุย…..!!   (ลองทำอะไรสักอย่าง)

Oh well                        โอ้…ดีจัง (เมื่อเรื่องร้ายๆผ่านไปแล้ว)

Bloody hell!                บ้าที่สุด, ซวยที่สุด

By the way!                 เอ้อ….นี่แน่ะ,  อีกอย่างหนึ่งนะ…

No way!                       ไม่มีทาง

Good for you!              ยอดไปเลย,  เยี่ยม

Good on you!              ยอดไปเลย, เยี่ยม

Hear! Hear!                  (ร้องตะโกน)  ใช่แล้ว…ใช่แล้ว…,  ถูกต้อง…ถูกต้อง….

Gee up                         (คนขี่ม้าร้องบอกม้า) เฮ้….วิ่งเร็วหน่อย

            จะว่าไปคำอุทานนี่บางทีก็ยากที่จะให้แปลลงไปตรงๆ   มันขึ้นกับเนื้อหาหรือสถานการณ์เหมือนกัน 
เป็นตัวกำหนด

            Aha                  อะฮ้า                (พอใจ, ถูกใจ, ฯลฯ)

Ugh                 อัก, อุ๊กซ์          (แสดงความไม่ชอบ, เกลียด)

Eh                    เอ                     (แปลกใจ, สงสัย, ขอความเห็น ฯลฯ)

Ha                    ฮ้า                    (แปลกใจ, สงสัย, ทึ่ง, ไม่พอใจ ฯลฯ)

Ah                   อ้า                    (แปลกใจ, ดีใจ, พอใจ, เจ็บปวด, เกลียด ฯลฯ)

Oh                   โอ้                    (แปลกใจ, ตกใจ, เจ็บใจ, โมโห ฯลฯ)

Wow                ว้าว                  โอ้โห,  แม่จ้าวโว้ย  (แปลกใจ, ทึ่ง,  พิศวง ฯลฯ)

Say!                 นี่, เออนี่แน่ะ..  (แสดงความแปลกใจหรือนึกอะไรขึ้นมาได้ปุบปับ)

Whew              วี้ว                    (แสดงความโล่งใจ, เบื่อหน่าย, เหนื่อย, ตกใจ, แปลกใจ)

Phew               ฟี้ว                   (เหมือน whew)

อย่างคำว่า    There   ใช้แสดงสารพัดอารมณ์และความรู้สึก  ไม่ว่าการปลอบใจ  ความมีชัย  ความพึงพอใจ 
การให้กำลังใจ  ความเห็นใจ  ความโศกเศร้า  ฯลฯ   ความหมายจึงเปลี่ยนไปตามเนื้อหาสาระหรือสถานการณ์

There! Do you feel better now?                       เป็นไง…….สบายดีขึ้นหรือยัง?

There! There! Stop Crying.                             โถ…โถ…อย่าร้องไห้….

There! I told you he was not here.                   เห็นไหม…..ฉันบอกเธอแล้วว่าเขาไม่ได้อยู่ที่นี่

There! You’ve made me cry.                           นี่แน่ะ….เธอทำให้ฉันต้องร้องไห้

คำอุทานนั้นได้กล่าวแล้วว่าเป็นคำแสดงอารมณ์ความรู้สึก  จึงยากอยู่มากที่จะแปลให้เหมือนคำไทยร้อยเปอร์เซ็นต์   ที่นำมาคุยกันเพราะเห็นว่าน่าสนใจไม่น้อยไปกว่าคำชนิดอื่นๆ

Bye now.                     ลาก่อนครับ